… makes Jack a dull boy. Dus Jasper wordt alles behalve een ‘dull boy’, want hij speelt naar hartenlust.

Jasper, Timon en Ise

Ik heb vandaag Jasper weer naar de kinderopvang gebracht waar hij lekker kan spelen met de andere kindertjes (“Pele met tintes. Tistajijn.”)

Ik ben blij dat ik hem vandaag weer zelf wegbracht. Woensdag had ik om 8 uur autorijles en leverde Martijn hem af, maar dat zorgde er wel voor dat ik de hele dag wat onrustig was en het gevoel dat ik wat had vergeten maar moeilijk van me af kon zetten.

Het was een drukke boel vanmorgen: de dreumesgroep krijgt een nieuw plafond, en de dreumi zaten daarom vandaag bij de peuters. Heel gezellig. Toen ik wegging zaten Jasper en twee anderen elkaar rond de keukentafel op skippy-dieren achterna. Daarvoor waren ze -vaak, en onder luid gelach en gegil- achter mekaar onder de keukentafel doorgekropen.

Het is hartstikke leuk om je allerliefste medemens zo achter te laten, wetende dat hij een geweldige dag gaat hebben. Hem “heel veel plezier vandaag” toewensen is duidelijk overbodig en die knuffel kan er alleen zijdelings vanaf.

Maar dat neemt niet weg dat ik toch een knuffel of kus van hem eis, al is het maar een ‘hele teine’. Want ik moet zo werken, en dan heb ik wel tijd genoeg om hem te missen.

Ik ga dit weekend weer uitgebreid samen met hem spelen, want er is me nogal wat aangelegen om geen dull girl te worden.