Gisteren was een heerlijke dag. Op tijd uit de veren en met de bus naar de stad. Het begint al wat mooier weer te worden en dat merk je aan alles. De natuur begint zich weer voor te bereiden op een aanloop het voorjaar in. Jasper vond het niet zo leuk in de bus als normaal. Met een zeurende en huilende Baatje rolden we de stad binnen. Na wat wandelen en opstandig Baatje-gedrag hing hij in de rugzak van zijn moeder te pitten. Ik heb ‘m nog niet eerder zo hard horen snurken. Na nog wat rondgewandeld te hebben was het tijd om weer terug te gaan. Want we Oma San zou komen. En dat is altijd feest. Zeker omdat ze de vorige keer had beloofd ons mee uit eten te nemen bij de onderburen. Om 5 uur zagen we allemaal scheel van de honger.

Het was heerlijk en bere-gezellig! Het personeel was erg aardig en Jasper werd van alle kanten bestookt met ballonnen (bahluhl, restanten van carnaval) en van die houten stokjes met zo’n glitterend kwastje van folie eraan, waar ze heel kind-vriendelijk eerst de punt vanaf hadden gebroken.  Met de buikjes rond en in opperbeste stemming namen we de hele santekraam mee naar huis, om daar Jasper nog even vakkundig af te matten met zijn nieuwe speelgoed. 8 uur lag hij in bed om elf en een half uur later wakker te worden.