Johnny Got His Gun (1971)

Voor

Johnny Got His Gun is een verfilming van het gelijknamige boek uit 1938. De film is gemaakt in 1971, vier jaar voor het einde van de Vietnam-oorlog. De film speelt zich af in de VS, in Colorado, anno 1905, en vertelt het verhaal van Joe Bonham, een jongen die besluit vrijwillig bij het leger te gaan. Op de laatste dag van de oorlog wordt Joe getroffen door een granaat. Als gevolg komt Joe in een ziekenhuis terecht, waar hij na verloop van tijd ontdekt dat er weinig van hem over is. Zijn armen en benen is hij kwijt en ook zijn ogen en oren kan hij niet meer gebruiken. Zelfs zijn tong (en de rest van zijn mond) is niet meer daar. Het enige wat hij nog kan is voelen en denken.

Alleen de beelden die Joe in zijn slaap of half wakkere toestand ziet, zijn in kleur. Beelden van Joe en de mensen om hem heen zijn in zwart-wit. De film speelt zich voor een groot deel in het hoofd van Joe af, en bestaat uit zijn fantasieën en herinneringen. De rest speelt zich af in de kleine kamer waar hij wordt verpleegd.

Na

De film is een typische jaren 70 film vanwege de nadruk op de zinloosheid van oorlog en het psychologische element. Verbazingwekkend genoeg is er nog een verhaal te maken rond een klomp vlees in een ziekenhuisbed en het is nog boeiend ook. Een leuke verassing is de jonge Donald Sutherland die de rol van Jezus speelt, een figuur die Joe om raad vraagt tijdens één van zijn “dromen”. Dromen tussen aanhalingstekens omdat Joe met enige regelmaat plat wordt gespoten en zoals hij zelf zegt: “Hoe kan ik het verschil weten tussen de werkelijkheid en een droom als ik niet weet of ik wakker ben of slaap?” Voor de Amerikaanse metal band Metallica was de film aanleiding tot het schrijven van het nummer “One“.

Al met al vond ik Johnny Got His Gun een verassend indrukwekkende film.