Staart
Een poosje geleden Jasper zag de mooie staartjes in het haar van Sarah, een meisje op de kinderopvang, en toen wilde hij ook wel zoiets geweldigs. Hij kwam dus thuis met twee mooie staarten.
Vandaag zag hij hoe ik een paardenstaart maakte en toen wilde hij dat ook. Prima, want dat gaf mij een goed excuus om zijn haren ‘es grondig te borstelen:
“Joh, er kunnen toch geen klitten in je haar zitten als je wil dat ik een staart maak.”
Daar was hij het mee eens, en toen had hij een prachtige staart. Mèt roze elastiekje.
Het is een prachtige kerel. Daar kunnen honderd roze paardenstaarten niks aan af doen òf verbeteren.


Opeens herinner ik me weer, dat Jaspers groottante Cora vroeger Staartjes werd genoemd, omdat ze steeds …. jawel staartjes droeg. Daarna heette ze weer gewoon Pietje.
Ik zal haar een linkje naar Baatje toesturen.